![Από υπέρταση πάσχουν στην Ελλάδα περίπου 3.300.000 άτομα](https://www.paron.gr/wp-content/uploads/2023/06/hypertension-867855_1280.jpg)
Από υπέρταση πάσχουν στην Ελλάδα περίπου 3.300.000 άτομα
Του
ΑΡΗ ΜΠΕΡΖΟΒΙΤΗ
Η υπέρταση αποτελεί τον κύριο παράγοντα κινδύνου για τα καρδιαγγειακά νοσήματα, και ειδικότερα για το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, τη στεφανιαία νόσο και την καρδιακή ανεπάρκεια. Αποτελεί, επίσης, ισχυρό παράγοντα κινδύνου για χρόνια νεφρική νόσο, αρρυθμίες, υπερτασική αμφιβληστροειδοπάθεια και άνοια.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), υπολογίζεται ότι διεθνώς 1,28 δισεκατομμύρια ενήλικοι ηλικίας 30 – 79 ετών πάσχουν από υπέρταση, με την πλειονότητα αυτών να διαμένει σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.
Όπως ανακοίνωσε ο ΕΟΔΥ, «σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα, στην Ελλάδα, όπου τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την κύρια αιτία θνησιμότητας, πάνω από το 1/3 του πληθυσμού πάσχει από υπέρταση (περίπου 3.300.000 άτομα), ενώ ένα στα δύο ηλικιωμένα άτομα είναι υπερτασικό. Περίπου το 30% των υπερτασικών είναι αδιάγνωστο, ενώ λιγότερο από το 1/3 των υπερτασικών έχει επιτύχει καλή ρύθμιση με φαρμακευτική αγωγή».
Παράγοντες κινδύνου
Οι τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την ανθυγιεινή διατροφή (υπερβολική κατανάλωση αλατιού, δίαιτα υψηλή σε κορεσμένα και τρανς λιπαρά, χαμηλή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών), την έλλειψη σωματικής άσκησης, την κατανάλωση καπνού και αλκοόλ και την παχυσαρκία. Στους μη τροποποιήσιμους παράγοντες περιλαμβάνεται το οικογενειακό ιστορικό, η ηλικία άνω των 65 ετών και η ταυτόχρονη νόσηση από διαβήτη και παθήσεις των νεφρών.
Πρώιμη διάγνωση – Θεραπεία
Η υψηλή αρτηριακή πίεση συνήθως είναι ασυμπτωματική και μη αντιληπτή. Οι ασθενείς δεν γνωρίζουν ότι έχουν υψηλή αρτηριακή πίεση μέχρι να επισκεφτούν τον ιατρό τους για κάποιον άλλο λόγο.
Όπως τονίζει ο ΕΟΔΥ, η κατάλληλη και συνεχής ενημέρωση του πληθυσμού όσον αφορά την πρόληψη και η αύξηση της επαγρύπνησης του κοινού για τη νόσο αποτελούν τη βάση της διάγνωσης. Εφιστάται η προσοχή στη μεθοδολογία της μέτρησης της αρτηριακής πίεσης για τον εντοπισμό και τη διαχείριση αυτής. Συστήνεται ο συνδυασμός μεθόδων μέτρησης στο ιατρείο (πιο ενδεδειγμένος τρόπος), ενώ παράλληλα οι μετρήσεις εκτός ιατρείου με πιστοποιημένα πιεσόμετρα είναι απαραίτητες για την αξιολόγηση των ασθενών, είτε βρίσκονται σε αγωγή είτε όχι.
Όσον αφορά τη φαρμακευτική θεραπεία, συχνά απαιτείται συνδυασμός φαρμάκων, ιδίως στην κατηγορία ασθενών με συννοσηρότητες (σακχαρώδης διαβήτης, δυσλιπιδαιμία και στεφανιαία νόσος). Τονίζεται ότι η θεραπεία είναι εξατομικευμένη για κάθε ασθενή.