![ΣΑΝ ΝΑ ΜΕ ΔΙΑΛΕΞΕ Η ΖΩΗ](https://www.paron.gr/wp-content/uploads/2019/02/ΣΑΝ-ΝΑ-ΜΕ-ΔΙΑΛΕΞΕ-Η-ΖΩΗ.jpg)
ΣΑΝ ΝΑ ΜΕ ΔΙΑΛΕΞΕ Η ΖΩΗ
Συγγραφέας
Johanna – Ruth Dobschiner
ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
Η δραματική ιστορία μιας εβραϊoπούλας στην Ολλανδία του 1939-1945. Η οικογένειά της οδηγείται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, ενώ η ίδια βιώνει μια συναρπαστική και θαυματουργή απόδραση από την ίδια μοίρα. Ένα θήραμα που βρίσκεται πάντοτε ένα βήμα μπροστά από τους ναζιστές διώκτες της, φιλοξενούμενη μυστικά από διάφορες ολλανδικές οικογένειες μέχρι το τέλος του πολέμου. Στο κρυσφήγετό της έρχεται σε επαφή με μια Βίβλο, στις σελίδες της οποίας συναντά έναν «συμπατριώτη» της, που της ήταν τελείως άγνωστος: Ανακαλύπτει τον Ιησού και συνειδητοποιεί ότι έχει επιλεγεί να ζήσει με περισσότερους τρόπους από έναν.
Απόσπασμα βιβλίου
Η επέτειος των γενεθλίων του Αδόλφου Χίτλερ ήταν ένα μεγάλο γεγονός. Στο Βερολίνο, τον Απρίλιο του 1933, όλα τα σχολεία προσκλήθηκαν να πάρουν μέρος σε μια μεγαλοπρεπή εκδήλωση και το κολέγιό μας τίμησε κι αυτό με την παρουσία του τον αρχηγό του έθνους. Από το φθινόπωρο της προηγούμενης χρονιάς, είχαμε κάνει τα σχέδιά μας και είχαμε ετοιμάσει το δώρο που θα του κάναμε. Τα μεγαλύτερα αγόρια είχαν φτιάξει ένα μεγάλο, ξύλινο πλαίσιο μέσα στο οποίο τοποθέτησαν το πορτραίτο του Φύρερ. Αυτό το πορτραίτο ήταν γεμάτο μικρές τρύπες. Μας ζήτησαν να πάμε στο σχολείο τριάντα φοινίκια, όσο κόστιζε ένα καρφί μαύρο ή άσπρο ή κόκκινο. Κι ακόμα, μας παρότρυναν να δίνουμε τριάντα λεπτά όσο πιο συχνά μπορούσαμε. Ήταν αστείο, άλλωστε, να καρφώνουμε με το σφυρί όλα τα καρφιά πάνω στο ταμπλό και να βλέπουμε να σχηματίζεται σιγά-σιγά το πορτραίτο, μέχρι που εμφανίστηκε τελικά η χρωματιστή μορφή του Φύρερ.
Όλα τα χρήματα που μαζεύτηκαν δόθηκαν στο Κόμμα, σαν προσωπική συνδρομή σ᾽ αυτό που ο Φύρερ έκανε για την πατρίδα και για όλο τον κόσμο. Όλες οι τάξεις συγκεντρώθηκαν στο γυμναστήριο. Εκεί πάνω στην εξέδρα, ανάμεσα στις σημαίες και τους αγκυλωτούς σταυρούς, βρισκόταν ο πίνακάς μας. Τον θαυμάσαμε για μια ακόμη φορά τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο και τον ύμνο του κόμματος. Παρελάσαμε ήσυχα στο προαύλιο του σχολείου κι ύστερα μας έβαλαν στη σειρά και μας μοίρασαν μικρές, μέτριες και μεγάλες σημαίες, ανάλογα με την ηλικία που είχαν τα παιδιά της κάθε ομάδας. Κάθε τάξη είχε εκλέξει τον σημαιοφόρο της και η αναγγελία των ονομάτων τους από τα μεγάφωνα συνοδευόταν από χαρούμενα επιφωνήματα.
Ξαφνικά, άκουσα από τα μεγάφωνα το όνομά μου και νόμισα πως η καρδιά μου θα έσπαγε: ήμουν η σημαιοφόρος της τάξης μου! Καθώς είχα μάθει να μη φανερώνω στο σχολείο τα οποιαδήποτε συναισθήματά μου πάνω σε θέματα θρησκείας και πολιτικής, προχώρησα γρήγορα μπροστά και πήρα μια μεγάλη σημαία. Θα κατάφερνα να σηκώσω επάξια αυτό το βάρος; Οι συμμαθητές μου με κοίταζαν με θαυμασμό ή με ζήλια. Είχα γίνει η ηρωίδα τους. Δεν μπορούσα να εξηγήσω απόλυτα την έκφραση της δασκάλας μου. Ήξερε ποια ήμουν. Ίσως με καταλάβαινε, γιατί ήξερε πόσο μου ήταν δύσκολο να υποταχθώ.
Η παρέλαση ήταν θεαματική, γεμάτη χρώματα, μουσική και τραγούδια. Όταν φτάσαμε μπροστά στο Reichstag (Μέγαρο Γερμανικού Κοινοβουλίου), είδαμε τον Φύρερ. Σηκώσαμε όλοι όσο πιο ψηλά μπορούσαμε το δεξί μας χέρι και φωνάξαμε δυνατά «Heil Hitler». Μας χαιρέτησε κι εκείνος με το δικό του «Heil» και μ᾽ ένα πλατύ χαμόγελο. Τα αγόρια τού έδωσαν το πορτραίτο του και η παρέλαση συνεχίστηκε. Τα εμβατήρια και η μουσική ακούγονταν για πολλές ώρες. Εκείνο το βράδυ, το θέμα των συζητήσεων ήταν τα γεγονότα της ημέρας. Τι γινόταν στις καρδιές των γονέων όλων αυτών των παιδιών; Θυμάμαι την ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο σπίτι μας. Τι παράξενη που ήταν! Το μοναδικό κορίτσι της οικογένειας είχε επιλεγεί για σημαιοφόρος! Η επιτροπή δεν γνώριζε άραγε ποια ήμουνα ή μήπως πίσω απ᾽ αυτή την απόφαση υπήρχε κάποια κακή πρόθεση; Αυτό δεν θα το μαθαίναμε ποτέ!…
Διαβάστε τη συνέχεια ΕΔΩ
Λίγα λόγια για την συγγραφέα
Η Johanna – Ruth Dobschiner (“Hansie”), γεννήθηκε το 1925 στο Βερολίνο από Ολλανδούς γονείς Εβραϊκής καταγωγής. Λόγω της ανόδου του ναζισμού, η αυστηρή ορθόδοξη εβραϊκή οικογένειά της μετακόμισε στο Άμστερνταμ στα τέλη της δεκαετίας του 1930.
Η ίδια ήταν η μόνη από την οικογένειά της, που επέζησε των διωγμών από το ναζιστικό καθεστώς, αφού περιπλανήθηκε επί σειρά ετών σε όλη την Ολλανδική επικράτεια, κρυπτόμενη σε σπίτια που υποστήριζαν όσους είχαν περάσει στην «παρανομία».
Μετά τον πόλεμο, η Hansie μετακόμισε στη Σκωτία όπου εκπαιδεύτηκε ως νοσοκόμα. Εκεί γνώρισε τον άνδρα της και απέκτησε δύο δίδυμες κόρες.
Εργάστηκε ακούραστα για να προωθήσει τις σχέσεις μεταξύ των χριστιανικών και εβραϊκών κοινοτήτων και ήταν τακτικός ομιλητής σε συναντήσεις και συνέδρια σε όλο τον κόσμο.
Παρά τη μάχη με τον καρκίνο για 18 μήνες πέθανε στις 13 Αυγούστου 2002.
Το τηλεοπτικό δίκτυο BBC γύρισε ντοκιμαντέρ με τις εμπειρίες της, το τελευταίο το 1989. Το βιβλίο αυτό με τίτλο «Selected To Live» δημοσιεύθηκε σε πολλές γλώσσες και σε δεκάδες ανατυπώσεις.
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
ISBN: 978-960-328-440-6