![“Έφυγε” η Ρίκα Βαγιάνη – Η αθόρυβη «μάχη» για τη ζωή και η λατρεία στον γιο της](https://www.paron.gr/wp-content/uploads/2018/08/rika-vagiani_main01.jpg)
“Έφυγε” η Ρίκα Βαγιάνη – Η αθόρυβη «μάχη» για τη ζωή και η λατρεία στον γιο της
Τον Οδυσσέα, ένα παιδί το οποίο πάλεψε για να αποκτήσει. Ήταν, μάλιστα, από τις πρώτες γυναίκες που βγήκαν δημόσια να μιλήσουν για την εξωσωματική, την μητρότητα μετά τα 40 και άλλα θέματα ταμπού που ταλανίζουν ακόμα και σήμερα τις γυναίκες. «Μαμά το ξέρεις ότι είσαι η μοναδική μαμά που είσαι 50», της είπε μία μέρα ο γιός της, επιστρέφοντας από το σχολείο. «Εσύ αγόρι μου πόσο είσαι»; «Εφτά μαμά αφού το ξέρεις». «Ωραία! Αν θες να γίνεις οκτώ μην ξανασχολιάσεις την ηλικία μου», είπε και έσκασαν και οι δύο στα γέλια.
Η Ρίκα ήταν από τις πρώτες γυναίκες που βγήκαν δημόσια να μιλήσουν για την εξωσωματική, την μητρότητα μετά τα 40 και άλλα θέματα ταμπού
Εξάλλου, από τα μικράτα της ονειρευόταν να γίνει ηθοποιός. Κάτι σαν τη Μελίνα Μερκούρη που την θαύμαζε και οι φίλοι της σημείωναν πως της έμοιαζε στην ιδιοσυγκρασία. Πάντως η ίδια είχε πει ότι ήταν παροιμιώδης η αφηρημαδα της. «Δεν ήμουν παιδί εγώ, ήμουν διαστημόπλοιο», θέλοντας να τονίσει ότι ήταν αφηρημένη. Και σπάταλη. Ότι είχε στην τσέπη τα χαλούσε σε χρόνο ρεκόρ για τους φίλους, τους συναδέλφους, τον εαυτό της.
Προσπαθώντας να είναι οικονομικά ανεξάρτητη και να μην ζητάει συνέχεια χαρτζιλίκι από τους γονείς της στράφηκε στα περιοδικά. Νέα και φέρελπις δημοσιογράφος τότε, παραμένει αντισυμβατική, επιμένοντας να μην εγκλωβίζεται σε καλούπια και καθωσπρεπισμούς. Ήταν η εποχή που γύρναγε τα κλαμπ, τα περιθωριακά, τα μεγάλα, τα κουτούκια, τις πίστες. «Υπήρξα ένα παιδί που του άρεσε όλα να τα βλέπει, να τα μυρίζει, να τα σκαλίζει». Μετά αναγκάστηκε λόγω παιδιού να μαζευτεί. «Πάω στην ΕΡΤ, στο Βασιλόπουλο, στο κομμωτήριο και στις κούνιες. Δεν με πειράζει, είναι κι αυτό πολύ ωραίο ταξίδι».Φωτογραφίζεται για το εορταστικό τεύχος του Playboy τον Ιανουάριο του 1986 σε ένα κτήμα στην Εύβοια. Στο εξώφυλλο εμφανίζεται με τουαλέτα και γάντια, αν και στο εσωτερικό επικρατεί μια εντελώς διαφορετική κατάσταση, δικαιώνοντας τις φήμες που έκαναν λόγο για μία υπέροχα γοητευτική γυναίκα με εντυπωσιακή σιλουέτα.Διετέλεσε αρχικά συντάκτης και στη συνέχεια διευθύντρια σύνταξης στα περιοδικά «Cosmopolitan» και «Colt», ενώ αρθρογραφούσε στα περιοδικά «Ένα» «Και», «Τέταρτο» και από το 1994 με καθημερινή στήλη στην Απογευματινή και από το 2005 στο Εθνος. Την κέρδισε γρήγορα, όμως, η τηλεόραση. Έχει παρουσιάσει αμέτρητες εκπομπές στο Μega, το Star, το Seven Χ, το Κανάλι 5 και από το 1997 άρχισε τη συνεργασία της με την ΕΡΤ στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2012. Εκεί αγαπήθηκε από τον κόσμο. Μιλούσε τη γλώσσα του, καυτηριάζοντας πρώτα από όλα τον εαυτό της. Μια φορά, μάλιστα, δεν δίστασε να βρίσει στον αέρα μία καλεσμένη της που ασχολούνταν με το Φένγκ Σούι. Της είχε πει πως ο λόγος που δεν παντρευόταν ήταν γιατί είχε μία πάπια στο σπίτι της. Μετά τον καυγά πήγε και αγόρασε και δεύτερη πάπια και μέσα σε έξι μήνες παντρεύτηκε…
Μετά την έλευση του παιδιού της ασχολήθηκε περισσότερο με το σπίτι. «Μην φανταστείς κάνω όσα βλέπει η πεθερά», είχε πει σε περιοδικό, εξηγώντας ότι θα ετοιμάσει το παιδί της για το σχολείο, θα μαγειρέψει και θα κάνει τις βασικές δουλειές του σπιτιού και θα είναι συνεπής και στις άπειρες επαγγελματικές της υποχρεώσεις καθημερινά, αλλά δε θα καθίσει να φουρνίσει κουλουράκια.
Η αεικίνητη Ρίκα ασχολήθηκε και με την πολιτική. Κατέβηκε υποψήφια βουλευτής με το Ποτάμι στον νομό Μαγνησίας. «Συστήθηκε» στους ψηφοφόρους της λιτά, χωρίς φλυαρίες και υπερβολές, όταν συμπεριλήφθη στη λίστα των υποψηφίων της Μαγνησίας.« Είμαι «υιοθετημένο παιδί» της περιοχής, όπου από το 2002 περνώ μεγάλα διαστήματα του χρόνου μαζί την οικογένειά μου. Επιπλέον, ίσως και ισχυρότερο κριτήριο για την ένταξή μου στην ομάδα των συνυποψηφίων μου, είναι η ενασχόλησή μου -λόγω εντοπιότητάς- με τα μεγάλα ζητήματα που απασχολούν τη νησιωτική Μαγνησία».
Εξάλλου, η ίδια δεν μπορούσε να παραμείνει καθηλωμένη, ανενεργή. «Δεν πιστεύω στην ανία, την πλήξη, τη βαρεμάρα, πες το όπως θέλεις. Τι να βαρεθώ; Η ζωή είναι η πιο συγκλονιστική περιπέτεια που υπάρχει, δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι πιο ενδιαφέρον, προκλητικό, ιντριγκαδόρικο, από το να ξυπνάω κάθε πρωί στον απρόοπτο κόσμο μιας ολοκαίνουργιας μέρας». Εξάλλου, το αγαπημένο της τραγούδι ήταν «όσο κι αν κανείς προσέχει όσο κι αν τα κυνηγά, πάντα πάντα θα ‘ναι αργά δεύτερη ζωή δεν έχει».