Ας σοβαρευτούμε, επιτέλους
Πού βρίσκουν τον χρόνο οι δικοί μας στο Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ να παίζουν ανόητα παιχνίδια, την ώρα που το μαγαζί μας έχει πιάσει φωτιά και κινδυνεύουν να καούν 5.000 συνάδελφοι με τις οικογένειές τους; Μήνες τώρα, εμείς οι εκπρόσωποι των συνταξιούχων ζητάμε από τους συμβούλους εν όψει των αρχαιρεσιών του Μαΐου να ασχοληθούν με το σύστημα εκλογής των μελών του προεδρείου ώστε να μη ζήσουμε το προ διετίας δράμα με την πολύμηνη ακυβερνησία του σωματείου που τελικά οδήγησε σε κάτι περίεργες συμμαχίες, άσχετες ίσως από τη βούληση των ψηφοφόρων. Συγκεκριμένα ζητάμε την άμεση εκλογή των μελών του προεδρείου από τους ψηφοφόρους και την ανάδειξη των υπόλοιπων συμβούλων με το ισχύον εκλογικό σύστημα. Πρόταση που υποστήριξε τελευταία σε έρευνα της Δημοσιογραφικής Ενότητας το 90,1% των ερωτηθέντων συναδέλφων. Τελικά την περασμένη Τρίτη, ενώ κατ’ αρχάς είχε γίνει δεκτή η πρόταση της Β΄ αντιπροέδρου της Ένωσης Ένυς Μαγιάση να έρθει σε συζήτηση στο συμβούλιο, το θέμα δεν βρέθηκε στην ημερησία διάταξη και ούτε φαίνεται πως θα έρθει, καθώς δεν συγκεντρώνονται οι 6 ψήφοι που απαιτούνται για τη σχετική τροποποίηση. Και ρωτάμε τώρα: εφόσον η παράταξη του προέδρου τάσσεται, κατά τις πληροφορίες μας, υπέρ της άμεσης εκλογής από τη βάση του προεδρείου, γιατί ο Πάνος Σόμπολος δεν το συμπεριέλαβε στην ημερησία διάταξη; Μήπως παρ’ όλα αυτά θα πρέπει να το φέρει σε συζήτηση σε επόμενο συμβούλιο; Ρωτάμε ακόμα, γιατί το μέλος του συμβουλίου που προ ημερών φάνηκε να συμπλέει προς την κατεύθυνση της αλλαγής έκανε στροφή 180 μοιρών την περασμένη εβδομάδα, με τη δικαιολογία ότι τροποποιήσεις αυτού του είδους της τελευταίας στιγμής ισοδυναμούν με πραξικόπημα; Τόσον καιρό που φωνάζουν εκατοντάδες συνάδελφοι να ασχοληθούν οι σύμβουλοί μας με το πρόβλημα γιατί έκαναν πως δεν καταλάβαιναν; Μερικοί θύμωναν μάλιστα: «Με τις εκλογές του Μαΐου θα ασχολούμαστε τώρα;» (εν μηνί Μαρτίω), μας απαντούσαν όταν τους επισημαίναμε τον κίνδυνο της νέας μετεκλογικής φαγωμάρας.
Είχαμε ρωτήσει κάποτε έναν αριστερό σύμβουλο γιατί επιτέλους επιμένει στο αναλογικό σύστημα, όταν αυτό αποδείχθηκε ατελέσφορο για την πραγματικότητα της ΕΣΗΕΑ. Μας απάντησε πως το πλειοψηφικό ευνοεί τη Δεξιά. Του ανταπαντήσαμε, και μάλιστα εν ώρα διοικητικού συμβουλίου, πως κάποτε ο μπαμπούλας της Δεξιάς πρέπει να πάψει ν’ αποτελεί πρόφαση για τις αδυναμίες της Αριστεράς. Στο ΔΣ της Ένωσης εκπροσωπούνται δύο αριστερά κόμματα και από τον ίδιο σοσιαλιστικό χώρο προέρχονται άλλοι δύο σύμβουλοι, ενώ ένα μέλος παίζει σε ατομικό ταμπλό. Οι δεξιοί δηλώνουν ανεξάρτητοι. Ανεξάρτητοι δεν πιστεύουμε πως είναι, μόνο που μερικοί εμφανίζονται περισσότερο εξαρτημένοι από το παρελθόν και άλλοι λιγότερο. Στα συμβούλια οι εντονότερες αντιπαραθέσεις σημειώνονται μεταξύ των ομοειδών ομάδων που, όπως τους είπαμε στην ίδια συνεδρίαση, εάν είχαν συμμαχήσει θα είχαν βάλει τη Δεξιά στη γωνία. Υπάρχει ένας σύμβουλος παρατηρητής απλός, ένας άλλος που δεν συμμετέχει κανονικά στα συμβούλια και ένας άλλος που δεν παίρνει μέρος στα δρώμενα γιατί δεν αναγνωρίζει το σχήμα που προέκυψε. Όλα τα πιο πάνω δικαιολογούν το αρχικό μας ερώτημα πού βρίσκουν τον χρόνο να παίζουν οι σύμβουλοι κάτι περίεργα παιγνίδια που προκαλούν άλλοτε γέλιο και τις περισσότερες φορές θλίψη. Με την ευκαιρία, μάλιστα, θα συνιστούσαμε σε όλους τους υποψηφίους μας να μην αρχίσουν να μας βομβαρδίζουν, εν όψει των εκλογών, με μηνύματα αλληλοσπαραγμού, γιατί θα μας υποχρεώσουν να γίνουμε οπαδοί του γενικότερου κινήματος «Δεν ψηφίζω, δεν ψηφίζω». Σοβαρότητα και υπευθυνότητα είναι το λιγότερο που περιμένουμε από εκείνους που ζητάνε να τους εμπιστευθούμε.
Σοφία Μαλτέζου