Μια Επέτειος… Ένα δίδαγμα…
«Αρχηγέ, είναι κοινός ανθρώπινος κλήρος ο θάνατος. Αλλά είναι προνόμιον η δικαίωσις της ζωής. Και αυτό το προνόμιον, Σου είχε επιφυλάξει η Μοίρα… Μεταξύ των πρώτων Χριστιανών υπάρχουν όμοιοί σου: Άνθρωποι οι οποίοι έχουν καταργήσει την Ύλην και ασκητεύουν εις τον Ναόν της Ιδέας. Ως στρατιώτης, ησκήτευσες εις τον Βωμόν της Πατρίδος. Και ως Πολίτης εις τον Βωμόν του Λαού…».
(Από τον επικήδειο λόγο του Γ. Παπανδρέου του Πρεσβύτερου πάνω στο φέρετρο του «Μαύρου Καβαλάρη», του Νικόλαου Πλαστήρα. Απομεσήμερο 29ης Ιουλίου 1953).
Εξήντα, για την ακρίβεια πενήντα οκτώ, χρόνια συμπληρώνονται σε λίγες ημέρες από τον θάνατο (29 Ιουλίου 1953) του Νικόλαου Πλαστήρα, του θρυλικού «Μαύρου Καβαλάρη», του «Τιμωρού» των υπαίτιων της Εθνικής Καταστροφής του 1922.
Στο κάτισχνο πρόσωπό του τον Σεπτέμβριο του 1922 απεικονιζόταν η Εθνική Νέμεσις, αλλά και το Κουράγιο ενός κατεστραμμένου Λαού νʼ αναγεννηθεί από την τέφρα του. Απεικονιζόταν ο Άνθρωπος του Χρέους.
Η Τραγωδία συνεπάγεται την Κάθαρση… Και η Κάθαρση φέρνει την Καταλλαγή και αναγεννά την Ελπίδα.
Το δίδαγμα αυτό, λαμβάνει δραματική επικαιρότητα σήμερα, που η Χώρα διανύει στιγμές που εγγίζουν την Εθνική Τραγωδία και προοιωνίζονται μία μακροχρόνιο οικονομική υποτέλεια. Μειωμένη Εθνική Αξιοπρέπεια και περιορισμένη Εθνική Κυριαρχία.
Απόρροια μίας μακροχρονίου εγκληματικής διαχείρισης των οικονομικών πόρων του Έθνους και μιας μικρόνοης –το ολιγότερο– μικροκομματικής διαχείρισης το τελευταίο δεκαοκτάμηνο. Σε συνδυασμό με τον βαθύτατο τραυματισμό του Δημοκρατικού Πολιτεύματος, μετά το Συνταγματικό Πραξικόπημα, να επιψηφισθεί το Μνημόνιο από τη Βουλή και να επικυρωθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας –τον φύλακα, ως γνωστόν, της Συνταγματικής Τάξης– χωρίς την ευλαβική τήρηση των Συνταγματικών Προβλέψεων και του Κανονισμού της Βουλής!
Η Νέμεσις υπερίπταται, πλέον, στον ουρανό της Ελλάδας και υπό τις προστατευτικές της φτερούγες θέτει την προστασία του Δημοκρατικού Πολιτεύματος της χώρας, που κάποιοι άφρονες νομίζουν ότι μπορούν να το εγκλωβίζουν στις αντιδημοκρατικές σκοπιμότητες της Κληρονομικής Κοινοβουλευτικής Μοναρχίας…
Οι «Φαμίλιες», πλέον, απροκαλύπτως, θέτουν σε κίνδυνο όχι μόνο το Δημοκρατικό Πολίτευμα της Χώρας, αλλά και ως «αφέντες» του δύσμοιρου Τόπου, εκποιούν την Εθνική Κυριαρχία, θέτουν για γενιές επί γενιών τον Λαό σε οικονομική υποτέλεια και διασπαθίζουν αλογίστως τον Εθνικό Πλούτο του Ελληνικού Λαού θέτοντάς τον υπό την ανεξέλεγκτη διαχείριση των νέων κατακτητών της Διεθνούς Τοκογλυφίας.
Η έγερση του Λαού, στις πλατείες πόλεων και χωριών, υπενθυμίζει στις «Φαμίλιες» και τους «Πρόθυμους» βοηθούς των, ότι η Εθνική Νέμεσις είναι εδώ. Καταγράφει και δεν λησμονεί τα εγκλήματα καθοσίωσης κατά του Λαού και της ευημερίας του, το Κράτος Κοινωνικής Πρόνοιας.
Οι «Φαμίλιες» και οι «Κλώνοι» τους, έχουν σε τέτοιο βαθμό ξιπασθεί και αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους ως αριθμούς, που παραπέμπουν σʼ άλλους σκοτεινούς για την ανθρωπότητα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια καιρούς!
Και βεβαίως, από τέτοιους νοσηρούς εγκεφάλους που εκστόμισαν «Τιτανικούς», «διεφθαρμένους Έλληνες», «Μαζί τα φάγαμε» και καθορισμό αποδιοπομπαίων τράγων στο πρόσωπο των δημοσίων υπαλλήλων, θα ήταν εκτός τόπου και χρόνου να υπομνησθεί ότι το Σύνταγμα της Χώρας κατοχυρώνει το Δικαίωμα του κάθε ατόμου στην Εργασία και υποχρεώνει την Πολιτεία να φροντίζει για την εξασφάλιση εργασίας στα μέλη της!
Βεβαίως, τα ηχεία της κυβερνητικής προπαγάνδας, στα οποία συγκαταλέγονται εκτός της κρατικής ΕΡΤ και τα αντίστοιχα των κομπραδόρων διαχειριστών εξωχώριων οικονομικών, και άλλων, συμφερόντων, Μέσα Μαζικής «Ενημέρωσης», κάθε βράδι στις οκτώ καραδοκούν ως ύαινες να κατασπαράξουν τη λαοθάλασσα των «ελεύθερα διαμαρτυρομένων Ελλήνων» και κόπτονται, υποκριτικώς βέβαια, για τις αποδοκιμασίες επιλησμόνων του καθήκοντός των βουλευτών, που στη Βουλή αντί να εκπροσωπούν τον Έθνος, τον Λαό και τα δικαιώματά του, θέτουν το κομματικό συμφέρον υπεράνω του Εθνικού. Ή και το σημαντικότερο, κύπτουν τον αυχένα, ως εθελόδουλοι, στα εκάστοτε εκβιαστικά διλήμματα της Κληρονομικής Κοινοβουλευτικής Μοναρχίας!
Επί έναν και πλέον αιώνα, ο Λαός αγωνίσθηκε να οικοδομήσει ένα κράτος στοιχειώδους Κοινωνικής Πρόνοιας και εν μια νυκτί ο «Συνταγματολόγος» Ανδρέας Λοβέρδος, υπό την ανοχή του έτερου των κυβερνητικών… Συνταγματολόγων, του περιώνυμου Ευάγγελου Βενιζέλου, εκθεμελίωσαν κάθε έννοια Κοινωνικής Πρόνοιας, κάθε έννοια απαλλαγής του Πολίτη από τον φόβο της Ανέχειας, της Ασθένειας, της αβεβαιότητας του Μέλλοντος!
Οι δύο αυτοί… εκσυγχρονιστές, σε συγχορδία με την πάντοτε «διαφωνούσα» και πάντα συμμορφούμενη με τις επιταγές των ξένων επικυριάρχων της Χώρας, Λ. Κατσέλη, επιδιώκουν να δώσουν «προοδευτικό» μανδύα στη Νέα Κατοχή, που έχει επιβληθεί στη Ελλάδα!
Οι «Σοσιαλιστές» της Κληρονομικής Κοινοβουλευτικής Μοναρχίας του Γ. Παπανδρέου Γʼ, και ένιοι ομοϊδεάτες τους της «Νέας Δημοκρατίας», άρχισαν να κηρύττουν τον «άγνωστο θεό» της ιδιωτικοποίησης των πάντων και την παράδοση του Λαού, χωρίς καμία νομική προστασία στο αδηφάγο κεφάλαιο της «αρπαχτής»…
Και οι μεν πρώτοι, «επισκέπτες» αυτής της Χώρας, τουλάχιστον στο επίπεδο της Κορυφής, σε σημείο που αδυνατούν ακόμη να εκφραστούν στη γλώσσα της Χώρας που κυβερνούν (!), νιώθουν, κι αυτό προκύπτει από τις πράξεις και κυρίως από τα λόγια τους, το ολιγότερο αποστροφή γιʼ αυτόν τον «Εχθρό Λαό».
Αλλά οι δεύτεροι, απολησμονούν ότι ο αρχηγέτης τους, ο Κ. Καραμανλής ο Πρεσβύτερος, μεθοδικώς, ως χωρικός νοικοκύρης, κατόρθωσε από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 να εξαγοράσει και να φέρει από τα ξένα σε ελληνικό χέρια, εκείνα του Δημοσίου, ενέργεια, σιδηροδρόμους, νερό, ορυκτό πλούτο και άλλες επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας, ώστε η χώρα να είναι κύρια στα του οίκου της;
Φαίνεται, ότι στη Συντηρητική Παράταξη, χρειάζεται μία ακόμη Κοινωνική Επανάσταση, μετά εκείνη του Νοεμβρίου του 2009, η οποία εξοβέλισε τις «Φαμίλιες» και τους «Κλώνους» των, από την ηγεσία της. Χρειάζεται η Κοινωνική Επανάσταση της Κάθαρσης, από τα σταγονίδια της Κομπραδόρικης «τάξης», τους μεταπράτες ξένων οικονομικών συμφερόντων, τʼ απομεινάρια των «Φαμιλιών», δηλαδή των εκφραστών της Κληρονομικής διαδοχής στο βουλευτικό αξίωμα, και την επιδιόρθωση άλλων συναφών στρεβλώσεων, όπως εκείνη των Ανεπάγγελτων Επαγγελματιών της Πολιτικής, οι οποίοι διεκδικούν το… προνόμιο η Πολιτεία να τους παρέχει διά βίου πλουσιοπάρχο σίτιση στο Δημόσιο Πρυτανείο!
Οι Πρώτοι, οι «Νέο-Σοσιαλιστές» του Γ. Παπανδρέου Γ΄, καθʼ ομολογία πρόσφατη του ιδίου, αποδέχονται, χάριν της Παγκοσμιοποίησης, την υποχώρηση της Δημοκρατίας στο επίπεδο του Κράτους.
Η ηγεσία της Συντηρητικής Παράταξης, και σήμερα και χθες,τουλάχιστον, υπεραμύνεται του Έθνους-Κράτους. Κάτι είναι κι αυτό, έστω κι αν εξοργίζονται οι επικυρίαρχοι με τη συγκατάνευση των εγχώριων εκπροσώπων τους…